Ve tebii ki, he? kim he? ne ba?a d??medi. Ve ham? bir a??zdan:
— Ax? sirr bunun haras?ndad?r?! – dedi.
Qoca g?ld?:
— Qarda?lar! – dedi. – O g?rd?y?n?z qarp?z anbarda bir dene idi. Men xan?ma “get ba?qa qarp?z getir” dedikce o da anbara gedir ve yene de o qarp?z? getirirdi. Bir defe de olsun: “Anbarda bir qarp?z oldu?unu bilirsen, bes niye mene bu qarp?z? da??td?r?rsan?” – demedi. Meni sizin qar??n?zda utand?rmad?. Bax, men b?t?n gencliyimi bu xan?m?ma borcluyam. Biz he? vaxt bir-birimizi ba?qalar?n?n yan?nda ?etin veziyyete salmad?q. Biz he? vaxt bir-birimizin sirlerini ba?qalar?n?n yan?nda a?mad?q. Hemi?e bir-birimize k?mek etdik. Hemi?e bir-birimize dayaq olduq. Bir-birimizle ba?l? problemlerimizi yene bir-birimize dan??d?q. Yax?? g?n?m?z? de, pis g?n?m?z?